Seniorenhuisvesting: de onbenutte kracht van de koopsector

De vergrijzing stelt Nederland voor een grote woonopgave. In het Rijksprogramma zijn 290.000 woningen voor senioren en wonen met zorg voorzien tot en met 2030, waarvan 120.000 geclusterd of zorggeschikt. Nultredenwoningen worden inmiddels op grote schaal gerealiseerd, maar bij de categorie geclusterd en zorggeschikt wonen ligt nog een forse uitdaging: vanaf dit jaar moeten er jaarlijks ongeveer 24.000 woningen in deze categorie bijkomen.

Volgens de nationale prestatieafspraken realiseert Aedes via woningcorporaties ongeveer 50% van deze opgave, terwijl beleggers in het geliberaliseerde huursegment traditioneel ongeveer 10% voor hun rekening nemen. Dat betekent dat circa 40% – zo’n 10.000 woningen per jaar – in de koopsector gerealiseerd moet worden.

Dat is ook logisch: meer dan 60% van de huidige en toekomstige ouderen woont in een koopwoning. Veel van hen zijn gehecht aan het eigen woningbezit en beschikken bovendien over aanzienlijk vermogen in (vaak grotendeels afbetaalde) woningen. Toch wordt in discussies over seniorenhuisvesting nog maar weinig gesproken over de enorme potentie van dit ‘kapitaal’ bij voldoende geschikte (zorg)koopwoningen en de stap van koop naar koop – bijvoorbeeld naar comfortabele appartementen met voorzieningen, gemeenschappelijke functies en eventueel zorg in de nabijheid.

Het Aanjaagteam Wonen, Welzijn en Zorg voor Ouderen heeft de afgelopen jaren gewerkt aan het versnellen van deze woonopgave. In 2026 loopt dit programma af, terwijl de opgave nog lang niet voltooid is. De vraag is daarom: hoe nemen marktpartijen en overheden samen het stokje over? Hoe organiseren we dat de koopsector daadwerkelijk gaat bijdragen aan deze maatschappelijke opgave – en daarmee aan de toekomst van seniorenhuisvesting in Nederland?

Tijdens deze sessie brengen we ontwikkelaars, financiers, beleidsmakers en vertegenwoordigers van woonconsumenten samen om te bespreken wat er nodig is om deze markt in beweging te krijgen.